Esej interpretuje motyw „odejścia” w wierszu Tadeusza Różewicza „Nauka chodzenia” w kontekście myśli Dietricha Bonhoeffera i Hannah Arendt. Autor analizuje znaczenie słowa „odszedł” w postnietzscheańskim świecie, poruszając tematy odpowiedzialności, samotności i dorosłości w obliczu „śmierci Boga”, twierdząc, że nauka chodzenia to bezreligijna liturgia.
Tag: Dietrich Bonhoeffer
Usta prawdy: odwaga w czasach niepewności
Książka Mariann Edgar Budde „How We Learn to Be Brave” eksploruje odwagę poprzez opowieści historycznych postaci, takich jak Abraham, Sara, Eleanor Roosevelt i Dietrich Bonhoeffer. Autorzy ukazują, że prawdziwa odwaga to podjęcie działania mimo lęku. Budde inspiruje do podejmowania trudnych decyzji z wiarą, nadzieją i odpowiedzialnością.
Nieudany zamach
Wokół Dietricha Bonhoeffera w 80. rocznicę nieudanego zamachu na Hitlera Powyżej dwa zdjęcia autora JP z tzw. Wilczego Szańca niedaleko Kętrzyna, dawniej niemieckie Wolfsschanze, w którym miał miejsce zamach 20. lipca 1944. Nazwa odnosi się do przekonania, że Adolf to starogermański adal – „szlachetny” oraz wolf – „wilk”. Adolf Hitler miał przeświadczenie, że jego imię właśnie […]
nauka chodzenia, raz jeszcze
Dziś rocznica śmierci Dietricha Bonhoeffera